دوباره عازم تـسخـیر خـیبر است علی            که تـیغ دارد و هم‌نام حـیدر است علی

بعید نیست که نازل شود فـرشتۀ وحی            به کـربلا که سـراپا پیـمـبر است عـلی

اذانِ او دل اصحاب را پرانده به عرش            صدای قـدسی دنـیـای دیگر است علی

به نفیِ شرک برافراخت گـیسوانش را            که شـکـل بـیـرق الله‌ُ اکـبـر است عـلی

چـهـار ســوی دلـم را بـه نـام او زده‌ام            صفا و مروه و میقات و مَشعر است علی

به دیگران چه نیازی که خود به تنهایی            برای خـون‌خـدا چند لشکـر است علی

چه خطبه‌ای! چه رجر‌خوانِ بی‌هماوردی!            به اهل کوفه بگو روی منبر است علی

اگر هر آیـنه تکـثـیر می‌شود در دشت            عجیب نیست که از نسل کوثر است علی

نسیم روضه گرفته‌است در حریم تنش            مزار زخـمی گـل‌های پرپر است علی

تمام زندگی‌اش غرق ذات حق بوده است            که بین خون خود اکنون شناور است علی

مـگـر عـبـای پــدر راز را بـپــوشـانـد            از اهل خیمه که پاشیده‌پیکر است علی

جدا چگونه توان کرد نور را از نور؟            به عینه اکبر و سجاد و اصغر است علی